Komen we ooit nog thuis?

Een Turkse schrijver verteld

“Gedurende de laatste 10 jaar, heb ik het voorrecht gehad te kunnen leven in drie verschillende continenten en door meer dan 25 landen te reizen. Ik leerde vreemde talen en nam deel aan colleges over verschillende religies, samenlevingen en culturen. Ik moet een ding bekennen: Ik vind ‘verlaten’ voor een nieuwe plek veel makkelijker dan terugkeren naar huis.”

Ziya Meral is een Turkse schrijver, academicus en expert in Midden-Oosten kwesties. Hij is tevens een expat die de afgelopen tien jaar in drie verschillende continenten heeft gewoond. Momenteel woont en werkt hij in Londen.

“Een nieuw land, een nieuwe taal, een nieuwe keuken, nieuwe vrienden en nieuwe gedachten prikkelen me. Met deze verhuizingen, kan ik de dingen waarmee ik worstel, culturele misverstanden en mijn eigenaardigheden beter waarnemen. Zowel mijn gastheren als ik weten dat ik een buitenstaander ben en zij koesteren en behandelen me met een wederzijds begrip.”

“Maar, elke reis loopt ten einde. Avonturiers kiezen mogelijk een solitaire reis om te reiken tot waar nog nooit iemand gereikt heeft. Zij houden dagboeken bij en maken prachtige foto’s met als uiteindelijk doel hun verhaal te delen met anderen bij terugkomst. Hetzelfde principe geldt voor het verkrijgen van intellectuele informatie, hoewel de menselijke geest die wijsdom nastreeft om de wereld om zich heen te begrijpen, uiteindelijk gedoemd is te delen wat al is ontdekt.”

“Net zoals degenen die ‘weten’, zullen degenen die ‘zien’ zeggen dat ze het communiceren naar mensen over wat ze hebben gezien moeilijker vinden dan de eigenlijke ervaringen. Ze worstelen met het buitengewone in gewone termen te vertalen voor degenen die zich niet bewust zijn van de realiteit buiten hun grenzen.”

“Degenen die terugkeren worden ook geconfronteerd met de verschrikking van de ongelijkheid tussen hun herinneringen van de plaats waar ze hun reis begonnen en hetgeen ze vinden als ze hun thuis weer bereiken. Herinneringen aan intimiteit, affiniteit en bevallige worstelingen om de verschillen in communicatie en het ogenschijnlijke onvermogen van hun oude vrienden en families om de matchen met wie zij nu zijn geworden.”

“Herinneringen aan geboortesteden botsen met hoe die nu zijn. Straten lijken vreemd en steden te klein. Zelfs de bewoners lijken anders, alsof een invasie van aliens de stad heeft overgenomen in de tussentijd en de inwoners heeft vervangen door aliens. Het is niet alleen het avontuur dat is veranderd, maar ook zijn of haar publiek. De tijd heeft niet stil gestaan voor degenen die thuis bleven, ook al stonden ze geografisch gezien wel stil.”

“In feite doet het pijn te denken dat ‘thuis’ moet worden herwonnen. De waarheid is dat thuis nooit is veranderd, maar door het te verlıezen, realizeren we ons hoeveel we iets als vanzelfsprekend beschouwen.”

Bron: Hürriyet Daily News & Economic Review, 14 augustus 2009

Lees ook:De Turkse roots van Songfestival zangeres Joan Franka
Lees ook:Franse familie arriveert op fietsen in Turkije
Lees ook:Het Beste van Turkije
Lees ook:Reisreportage: Van Ierland naar Turkije
Lees ook:Turkse premier Erdoğan aangekomen in Nederland

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>